بیماری پوستی سالک

بیماری پوستی سالک

سالک یا لشمانیا پوستی شایعترین نوع بیماری پوستی می باشد که بیشتر در مناطق گرمسیری و مرطوب مشاهده می شود. این بیماری پوستی از راه گزش نوعی پشه خاکی به انسان منتقل می شود همچنین تماس زخم های عادی با ترشحات زخم سالک می تواند باعث بروز این بیماری پوستی شود.

زخم سالک بصورت خشک و مرطوب مشاهده می شود عامل اصلی این بیماری انگلی به نام لیشمانیا است که با خونخواری پشه از محل زخم سالک به بدن پشه منتقل می شود.

زخم سالک از نوع مرطوب بسیار دردناک تر از نوع خشک این زخم می باشد و در دست و پا بیشتر مشاهده می شود. در سالک خشک که بیماران درد  کمتری را احساس می کنند تعداد زخم ها کم تر می باشد.

بیماری پوستی سالک

منبع اصلی بیماری پوستی سالک خشک سگ ها می باشند بطوری که این بیماری پوستی به بیماری مشترک انسان و سگ به حساب می آید.

منبع اصلی بیماری سالک مرطوب موش های صحرایی هستند.

در واقع بیماری پوستی سالک در ایران به دو نوع خشک یا شهری و نوع مرطوب و روستایی تقسیم می شوند که توسط دو گونه انگل ایجاد می شوند.

بیماری پوستی سالک خشک توسط انگل لیشمانیا تروپیکا و سالک مرطوب توسط انگل لیشمانیا ماژور ایجاد می شود. در نوع خشک بیماری پوستی سالک، یک ضایعه توپور که قطر آن بیش از نیم سانتی متر است و به رنگ قرمز قهوه ای ظاهر می شود و به مرور زمان و بتدریج بزرگتر می شود و در مرکز آن ها زخم سطحی ایجاد می شود.

در نوع مرطوب بیماری پوستی سالک در محل گزش پشه دانه جوش مانندی ایجاد می شود که به مرور زمان و طی 2 تا 3 ماه زخم ایجاد شده بزرگتر می شود. در برخی موارد در اطراف این زخم ها ضایعه های توپور کوچکی ( ندول) ایجاد می شود.

روش های پیشگیری از بیماری پوستی سالک

حذف عوامل مساعد کننده مانند : ترمیم شکاف های دیواردر محل نگه داری دام و طیور، دفع صحیح فاضلاب، تخریب امکان مخروبه و …

محافظت در برار نیشه پشه

سمپاشی

درمان بیماری پوستی سالک

انتخاب بهترین روش برای درمان این بیماری در صلاحیت پزشک متخصص پوست و مو است. داروهای موثر برای درمان بیماری پوستی سالک عبارتند از: کرایوتراپی، تزریق آمپول گلوکانتیم در اطراف زخم و یا تزریق این آپوپل در عضلات.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

18 − هجده =